вαтαи qüиεş's profileQ Gεcε чιℓdιzℓαя вiя вαş...PhotosBlogGuestbookMore  |  Tools Help |
|
|
NEREDESİN? Neredesin? Özlerken seni. Neredesin? Benden uzaklarda yıldızlarda. Hala aklımdasın unutulmazsın Oysa ben Hala aklında mıyım bilmem Eğer aklındaysam Olduğun yerde beni bekler misin? Ben sensizliğin ne olduğunu anladım Sen bensizliği anladın mı? Senin için ben neydim. Yoksa bir hiç miydim? Seni severken sensizdim. Seni arıyorum şimdi Neredesin? Oysa yoksun Neredesin? SEN BEN ...Ben…Sen... Ben seni seviyorum Sen gezmeyi Senin gittigin yere Ben hiç gidemiyorum Öylece durmayı seviyorum ben.. Durup ardından bakmayı.. Sen yürümeyi seviyorsun Ama arkana bakmadan.. Yaprak seviyorum ben yaprak.. Kuru, yaş ayırmadan.. Sense ezmeyi seviyorsun, Neye bastığına bakmadan.. qidiчσяυм Bir yanık türkü dilimde
Neyin uğruna tükettim günlerimi ? Her şey oyunmuş geçte olsa anladım Oynamıyorum senin oyununu GİDİYORUM
Bavulum da hazır en incesinden Bütün haksızlıkları da koydum cebime Hükümlü değilim artık sana Teşekkür ederim hayat GİDİYORUM
GİDİYORUM Ama etmiyorum sana eyvallah... кαи αqlιчσя Dilime dolanmış adınla başlıyorum
Sonu gelmez satırların en başına.."
Sana dair harflerim, Kalemimden akan mürekkebe bulaştı yine ..
Silinmez bir daha ak sayfanın silüetinden.. Yazdığım her bir satır, Keşkelerin dudağıma hapsolduğu buruk bir tebessüm
Suratıma çarpıyor senden yansıyanlarla..
Acıtıyor canımı, sızısı yakıyor genzimi, Ağlamaklı oluyor gözlerim,yaşlar inat ediyor
Yanaklarımdan süzülmek için..
İlk defa pişmanlık duyuyorum oysaki.. Ve ilk defa kelimelerimin peşinden Kalemimi isteyerek koşturuyorum..
-"Belki bir anda, bir virgülde" Veya ucu açık kalmış cümlemin sonundaki üç noktada,
Seni yakalar umuduyla..
İkimiz için yazılmış senaryoda İki acemi aşığın üstlendiği rolün altında ezildik..
Yanlış zamanlarda, yanlış yerlerde repliklerimiz ezberimizi bozdu.. Rolümüzü yanlış oynadık.. Perde acımasızca kapandı yüzümüze, Bir daha açılmamak üzere.. Üzerimize yıkılan dekorun altında kaldık.. Harap oldu duygular,ezildi umutlar, kırıldı can.. Ve can kırıkları batmaya başladı en can alıcı yerlere.. Kanıyor.. Kanatıyor.. Kan ağlıyor... "Bir zamanlar Canımın attığı "sen"canımı yakıyor artık.." Ya yakmalı senin için biriktirdiğim tüm harflerimi.. Ya da yazmalı... Kalemimle beraber bitene kadar "seni".. Aиlαdιм Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
Kendimi bulduğumda
Anladım..
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde Anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, Okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, Anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşkın peşinden neden yalınayak koştuğunu Anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını, Anladım..
Ağlayanı güldürebilmek, Ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde, Anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir, Ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında, Anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen, Onun için dökülen her damla gözyaşını
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde, Anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet Yüreğini elime koyduğunda, Anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' Diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde, Anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, "Kalmak istiyorum''
Diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde, Anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, Her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında, Anladım..
Özür dilemek değil, ''Affet beni''
Diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda, Anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, Yüreğimde sevgi bulduğumda, Anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş Bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde Anladım..
Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, Ama
Özgür bırakacak kadar sevmekmiş
Anladım.. Sustum Sustum!
Ne kadar susulacaksa o kadar sustum! Kendimle konuşuyorum şimdi yalnız... Yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime Kimse duymuyor... sustum! Sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir Yaraları yalayan rüzgar Sokaklarında kahrolduğum şehir Gözlerim konuşuyor yalnız... Sustum! Bin ah sürüp dudaklarıma Ne kadar susulacaksa o kadar sustum! Sustu benimle deniz, Sustu deli dalgalar, sustu martılar... umutlarımı sarıp rüzgarlara Uzaklara savuruyorum her gece Yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne Kimse görmüyor... Saçı ağarmış hayaller Nemli kirpiklerle Bulutlandığında gözlerim Gökte şimşek olup çakıyorum Kimse görmüyor... Sustum! Tuz basıp yaralarıma! Sustum... İçinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi Yaşlanıp yalnızlığın duvarına Gül döküp kalabalıklara Kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece Kimse bilmiyor.. Sustum! Sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak Acılar konuşuyor şimdi yalnız Yaralı gönlümün sızıları konuşuyor Tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları Bir bir
Atıyorum uçurumlardan Kimse görmüyor... Sustum! Saçlarını kokluyorum rüzgarların Dudaklarından öpüyorum hayatı İçimde incecik bir sevgi ürperiyor Sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme Gelmiyor beklediğim bahar Yaralar merhem tutmuyor Gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara Mendil silmiyor Yağmur dinmiyor Sevdiğim bilmiyor... Sustum! Sustu benimle sarı sabır, Sustu hasret, sustu zaman Sustum! Yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata Kimse duymuyor... Sustum! İçimdeki dalgalar kabardıkça volkanlar gibi Sustum! Sustu dudaklarım, sustu gözyaşlarım Sustu gözlerimdeki şiir Gönlümdeki nehir Bulutlar haykırdı isyanımı Şimşekler haykırdı Sadece ben duydum Sadece ben Sustum! Ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat Kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi Yaralar merhem tutmuyor Geceler avutmuyor Ben sustum Acılarım konuşuyor yalnız... Ben sustum! Susmuyor yüreğimi kavuran kasırga Pencereme vuran yağmur damlaları Susmuyor her gece dışarda inleyen rüzgar Gelmiyor bahar Kuşlar sevinmiyor Yıldızlar küs Ay üzgün Güneş doğmuyor Acılar dinmiyor İçimde binlerce şiir kanıyor her gece Kimse bilmiyor... Sustum! Sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, Sustu hayat Sustu zaman Acılar konuşuyor yalnız Acılarım konuşuyor Kimse duymuyor... Duymuyor... Duymuyor... Duymu... Duy... Sustum! qöямüчσяυм Öyle bir suskunluk ki bu,
İçimden bile konuşmuyorum. Ne sevdiğim şarkıları mırıldanıyorum, Ne de yazdığım şiirlere kendi vurgularımla ses veriyorum. Harflerin cümbüşünü kelimelerin ahengini bu suskunlukta İç çekmelerimle dışa vuruyorum…! Zaten gidişinden bu yana, Hep derinlerden soluk alıp veriyorum. Duymuyorum… ! Öyle bir sağırlık ki bu, kalbimin feryadına bile kulak asmıyorum.!! Duymadığım konuşmalar bir yana kalsın Odamdaki sağır edici sessizlikten bile habersiz gibi yaşıyorum… Görmüyorum..! Öyle bir körlük ki bu, nicedir aynalarda suretime rastlamıyorum… Renklerin farkını ayırt edememek bir yana Tüm renkleri siyah sanıyorum… вαтαи qüиεşiмBak yine güneş sensiz batıyor Bambaşka bir ümitle Aкşαм qüŋεşiмDüşümde rüyamda hep sen gezersin Sen o meleklere ne çok benzersin Tüm güzeller sahte sense gerçeksin Her sabaha doğan akşam güneşim Her gece bir senin hayalinleyim Sensiz geceleri ben neyliyeyim Hiç bitmek bilmeyen hasretindeyim Umutlarla batan akşam güneşim Eşi emsali hiç olmayan bir sen Aşkının esiri tutsağı bir ben Bir seninle yaşar şu canla beden Gönlümün hakimi akşam güneşim Seni hatırlatır yıldızlar gece Bir seni analtır dillerde hece Sen hiç çözülmeyen derin bilmece Kalbimde taht kurdun akşam güneşim.. |
|
|
